عمر بن خطاب به ابو بكر گفت : اى جانشين پيامبر خدا راستى كه قاريان قرآن بيشترشان در روز يمامه كشته شدند ، پس كاش قرآن را فراهم مىساختى چه من بيمناكم كه حاملان قرآن از ميان بروند . پس ابو بكر گفت : كارى كنم كه پيامبر خدا نكرده است ؟ ليكن عمر پيوسته به او اصرار ورزيد تا آن را فراهم ساخت و در برگهايى نوشت و پيش از آن در چوب خرما و جز آن پراكنده نوشته بود . ابو بكر بيست و پنج مرد از قريش و پنجاه مرد از انصار را نشانيد و گفت : قرآن را بنويسيد و بر سعيد بن عاص عرضه بداريد چه او مردى است فصيح . برخى روايت كرده‌اند كه على بن ابى طالب پس از وفات پيامبر خدا آن را فراهم ساخت و بر شترى نهاده آورد و گفت : هذا القرآن قد جمعته ، « اين قرآن است كه آن را فراهم ساخته‌ام . » و آن را بهفت جزء بخش كرده بود : جزء اول : بقره ، سوره يوسف ، عنكبوت ، روم ، لقمان ، حم سجده ، ذاريات ، هل اتى على الانسان [ 1 ] ، الم تنزيل سجده ، نازعات ، اذا الشمس كورت ، اذا السماء انفطرت ، اذا السماء انشقت ، سبح اسم ربك الاعلى ، و لم يكن ، اين بود جزء بقره كه هشتصد و هشتاد و شش آيه و پانزده [ 2 ] سوره است . جزء دوم : آل عمران ، هود ، حج ، حجر ، احزاب ، دخان ، رحمان ، حاقه ، سال سائل ، عبس ، و الشمس و ضحاها ، انا انزلناه ، اذا زلزلت ، ويل لكل همزة لمزة ، ا لم تر ، و لايلاف . اين است جزء آل عمران كه هشتصد و هشتاد و شش آيه و شانزده [ 3 ] سوره است . جزء سوم : نساء ، نحل ، مؤمنون ، يس ، حمسق ، واقعه ، تبارك الملك ، يا ايها المدثر ، ا رأيت ، تبت ، قل هو الله احد ، عصر ، قارعه ، و السماء ذات البروج ، و التين و الزيتون ، و طس نمل ، اين است جزء نساء كه هشتصد و هشتاد و شش آيه و شانزده [ 4 ]

--> [ 1 ] ل : على انسان . [ 2 ] ل ، ن : شانزده . [ 3 ] ل ، ن : پانزده . [ 4 ] ل ، ن ، هفده .